• Home

Welkom

Welkom,

De status van de media.

Wetenschappers dingen na lange tijd weer mee naar aandacht in het publieke debat. Dat is overigens een lastige strijd. Een wolk van presentatrices en presentatoren in nieuwsshows die dagelijks onze adrenalinespiegel pogen op te vijzelen sleuren wetenschappers voor de microfoon of camera om de luister- en kijkcijfers en niet te vergeten de likes op te schroeven. Ze willen net als politieke verslaggevers allemaal belangrijk zijn in het Covid-verhaal, om toch nog ergens de status van bekende Nederlander en influencer te genieten. Wie stoort zich niet tijdens het wekelijkse gesprek met de minister president aan de netelige reacties, de treiterende toon en de verwijtende opmerkingen van zuigende maar vooral falende journalisten, die zelf belangrijk willen zijn.   

Terug naar de wetenschappers. Worden we veel wijzer van al die leutervragen? Nee integendeel, de oorzaak daarvan kan slechts deels bij politici en wetenschappers worden gezocht. Het verwerven van inzicht is – zo leert de praktijk- is een traag proces op een weg met veel voetangels en klemmen. Media vullen de tijd inmiddels met een oeverloos herhalen van stellingen en opvattingen. Wie nog niet de noodzaak van de 1,5 meter regel kent heeft te lang in een anarchistisch kamp rond gehangen.

In de zoektocht naar de oorzaak van alle verwarring kan niet om de media heen, die niet gebaad lijkt bij het informeren van de samenleving.  Ze zouden zichzelf opheffen vanwege het oplepelen van al die saaie en moeizaam verkregen informatie. Onder het mom van journalistieke vrijheden en vrijheid van meningsuiting zoeken ze haar heil in nep-talk. In naam van de persvrijheid worden we bedolven onder fictieve- en schijntegenstellingen die de informatie vertroebelen om de adrenalinestroom in ons op gang te houden. Er is inmiddels een vervelend neveneffect namelijk de infantilisering van de samenleving, die zich toont in de brede roep van autonome burgers om regels, verplichtingen, restricties en duidelijkheid. Wekenlang debat over het nut van het dragen van een mondkapje, in de meest letterlijke zin een lapmiddel, waarbij zelfs wetenschappers worden platgewalst in het mediageweld. Dat is niet alleen betreurenswaardig, maar ook een gevaarlijk spel.

Zinnige mensen kunnen zinnige beslissingen nemen toch. De anderhalve meter blijkt in de praktijk echter al een stap te ver. In plaats daarvan maken we een hoop ophef over allerlei nevenverschijnselen. De regisseur van al die nep-talk zou ik willen voorhouden dat niet zij of hij maar het virus de regie in handen heeft. Dat we nog immer niet beseffen dat we naast corona wakker worden, is een vorm van overmoed. Terug naar het gezonde verstand van de autonome burger en echte informatie in de media zodat we perspectief en inspiratie hebben voor de dag van morgen en het jaar dat komt. Dat is bittere noodzaak voor jong en oud, want voorlopig zal het virus ons leven vergaand bepalen.

 

 

 

wie zal vijanden dragen

Angst en onmacht, wie zal vijanden dragen

vooraankondiging:      Jesse is geboren in het najaar van 73 na chr. in Alexandria. Z'n moeder is gevlucht uit Jeruzalem toen de Romeinen de stad belegerden, z'n vader is van oorsprong arts uit een vooraanstaande redersfamilie. De jonge Jesse moet laveren tussen de hellenistische denkbeelden van z'n vader en de joodse idealen van zijn vrome moeder. Op zoek naar een eigen identiteit krijgt hij hulp van z'n nichtje Sascha met wie hij de Hebreeuwse les volgt en een oud-verzetsstrijder Elie, die werkt op de rederij van z'n oom. Met Sascha heeft hij een haat-liefde verhouding evenals met zijn ouders. Z'n moeder houdt vast aan het grote Judese ideaal van een vrij land, z'n vader is inmiddels lid van de wijkraad waar hij met enkele anderen de belangen van 180.000 joden in de stad vertegenwoordigt.  Dat alles maakt het leven van Jesse soms ingewikkeld. Hij worstelt echter het meest met z'n verboden liefde voor Sascha en het grote zwijgen van zijn ouders over de verwoesting van de tempel en de gevolgen ervan. Read More